Για την ΑΕΛ η πορεία της από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τις αρχές Μαίου δεν είναι καλή και αυτό δεν το δείχνουν μόνο τα αποτελέσματα της τόσο στον Β΄ όμιλο αλλά και στο κύπελλο, αλλά και οι εμφανίσεις της είναι μέχρι και απογοητευτικές σε βαθμό που προκύπτει αμφισβήτηση αλλά και πως η ομάδα κατέρρευσε με αυτό τον τρόπο και ενώ μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου ήταν σε καλό επίπεδο μαζί και με δύο μεγάλες προκρίσεις στο κύπελλο.
Από τις 28 Φεβρουαρίου μέχρι και σήμερα πέραν από τις αναμετρήσεις στο κύπελλο όταν ήρθε και ο αποκλεισμός από την Πάφο, στο πρωτάθλημα σε σύνολο 8 αγώνων η ομάδα κέρδισε μόλις δύο παιχνίδια, ηττήθηκε στα 4 και έφερε 2 ισοπαλίες. Αυτος ο απολογισμός δεν είναι καθόλου καλός και αν εξαιρέσουμε τις ήττες από ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα που ήταν ντέρμπι , στα υπόλοιπα μπορεί να κριθεί και ως αδικαιολόγητη η πορεία.
Η λέξη αδικαιολόγητη είναι γιατί με τέτοιο απολογισμό η ομάδα του Μαρτίνς θα μπορούσε να έμπαινε σε περιπέτειες αν δεν είχε σημαντική διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη. Η ευθύνη δεν είναι μόνο στον Μαρτίνς αλλά σε όλο το οικοδόμημα της ΑΕΛ γιατί μια ομάδα μεγάλη όπως είναι έπρεπε να δίνει περισσότερα στο γήπεδο όχι μόνο για σεβασμό στον κόσμο αλλά και για να δείξουν κάποιοι πάικτες ότι αξίζουν να μείνουν και του χρόνου.
Το τελικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως η φετινή ομάδα είχε τελικά ταβάνι και μόνο με σαρωτικές αλλαγές θα δούμε καλύτερα πράγμα την νέα σεζόν.
