Σ’ ένα από τα (θεωρητικά) λιγότερο… επίφοβα παιχνίδια έμελλε να τερματιστεί το αήττητο του Απόλλωνα υπό τον Ερνάν Λοσάδα.
Ο ουραγός του α’ ομίλου Άρης δεν έδειχνε σε τέτοια φόρμα για να πετύχει αυτό που δεν είχαν καταφέρει Πάφος, Ανόρθωση, ΑΠΟΕΛ, ΑΕΚ και Ομόνοια.
Επίσης, οι μόλις τρεις αλλαγές στο αρχικό σχήμα σε σύγκριση με τον προηγούμενο αγώνα «μαρτυρούσαν» πως και ο Αργεντινός τεχνικός μόνο αψήφιστα δεν έπαιρνε το παιχνίδι.
Παρ’ όλα αυτά, οι «κυανόλευκοι» ηττήθηκαν -και μάλιστα εύκολα, σχεδόν με κάτω τα χέρια. Ο τρόπος και, αυτονόητα, το σκορ μετέτρεψαν τη σφαλιάρα σε… ηχηρή, επί του πρακτέου ωστόσο η ζημιά ήταν μικρή.
Η απόσταση από την κορυφή αυξήθηκε στους 13 βαθμούς, αλλά ούτως ή άλλως οι ελπίδες για τίτλο ουδέποτε υπήρξαν κάτι περισσότερο από μαθηματικές. Η βαθμολογική υποχώρηση προέκυψε, αλλά η ισοβαθμία με την ΑΕΚ αφήνει ανοικτή την έκβαση της κούρσας για τη δεύτερη θέση.
Το αήττητο χάθηκε, αλλά -κατά το γνωστό προπονητικό κλισέ- «είναι προτιμότερο να ηττηθείς μια φορά με 3-0, παρά τρεις με 1-0».
Εάν μεσοβδόμαδα κόντρα στον ΑΠΟΕΛ ο Απόλλωνας βγάλει το καλό του πρόσωπο και αποκτήσει προβάδισμα πρόκρισης στον τελικό του κυπέλλου, η ήττα από τον Άρη θα ξεχαστεί γρήγορα.
Πρόβλημα, και δη σοβαρό, θα προκύψει, μόνον εάν αποδειχθεί η απαρχή μιας σειράς ανάποδων αποτελεσμάτων -και δη σε παιχνίδια που θα κρίνουν το πρόσημο στη χρονιά.
