«Μετά την αλλαγή της απόφασης για το πέναλτι κάπου χάλασε η ψυχολογία μας» και «πληρώσαμε κάποια λάθη».
Όσο κι αν αναγνωρίσει κάποιος στον Σωφρόνη Αυγουστή την κάλυψη στους παίκτες του μετά την εντός έδρας ήττα από την Ανόρθωση, δεν γίνεται να παραγνωρίσει πως η πραγματικότητα για τον ΑΠΟΕΛ στο εξ αναβολής ντέρμπι στο ΓΣΠ ήταν διαφορετική.
Η αμυντική λειτουργία των «γαλαζοκιτρίνων» σε όλο το παιχνίδι ήταν πολύ κάτω του μετρίου και όσο αληθεύει ο ισχυρισμός του προπονητή του ΑΠΟΕΛ πως «το ξέρετε πως μπορούσαμε να ισοφαρίσουμε και τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά» άλλο τόσο αληθεύει πως η ομάδα του θα μπορούσε να είχε χάσει το παιχνίδι ήδη από το πρώτο ημίχρονο με βάση τις ευκαιρίες που σπατάλησε η «Κυρία».
Και στα δύο τέρματα της Ανόρθωσης καταγράφηκε μια αλυσίδα λαθών: στο πρώτο ο Σαμπάλα αφήνει κενό στην πλευρά του, ο Νταουσβίλι που βγαίνει να τον καλύψει μαρκάρει με τα μάτια και από απόσταση τον Χαμπαρτζουμιάν, ενώ ο Νατέλ που ακολουθεί τον Χριστοδουλόπουλο βλέπει ψηλή σέντρα και… πέφτει για τάκλιν.
Στο δεύτερο ο ντε Βινσέντι που χάνει την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή της Ανόρθωσης και ο Θεοδώρου που είχε προωθηθεί επιστρέφουν στην άμυνα με χλιαρό τρέξιμο, ενώ ο Καρώ απλώς αφήνει τον Χρυσοστόμου να κουβαλήσει την μπάλα μέχρι την περιοχή και με μια απλή ντρίμπλα να τον «αδειάσει» και να σκοράρει.
Πέραν αυτών, κάθε μεγάλη ευκαιρία της «Κυρίας» προήλθε από κεφαλαιώδες λάθος παίκτη του ΑΠΟΕΛ, ενώ ουδεμία ευκαιρία των «γαλαζοκιτρίνων» ήταν απόρροια παιδαριώδους σφάλματος παίκτη της Ανόρθωσης.
Οι παίκτες του Κετσπάγια έκαναν τα στοιχειώδη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τους αντίστοιχους του Αυγουστή και, εν τέλει, αυτή ήταν η ειδοποιός διαφορά που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της «Κυρίας».
