Στην πρώτη διετία της δεύτερης θητείας του στην Ανόρθωση ο Τιμούρ Κετσπάγια πέτυχε τα πάντα, πλην της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Στον τρίτο χρόνο του επιχειρεί μια εντυπωσιακή όσο και ουσιαστική αλλαγή, προκειμένου να εκπληρώσει και αυτόν τον στόχο.
Στην πρώτη χρονιά μετά την επιστροφή του ο Γεωργιανός τεχνικός επέλεξε για τα άκρα της επίθεσης τους Καλτσά, Οκριασβίλι, Μανθάτη και (από τον Γενάρη) Χριστοφή. Ουσιαστική βοήθεια πήρε από τους δύο πρώτους, αλλά η οργιώδης σεζόν του Ρούμπεν Ράγιος «μασκάρεψε» το έλλειμμα.
Στη δεύτερη χρονιά ο Ελουντού πήρε τη θέση του Μανθάτη, αλλά εκ νέου το «κουπί» τράβηξαν οι Οκριασβίλι και Καλτσάς, ενώ ο Μίχα ουδέποτε έφτασε στα επίπεδα απόδοσης του Ράγιος, με αποτέλεσμα η «Κυρία» να τεθεί εκτός διεκδίκησης του τίτλου.
Το πάθημα έγινε μάθημα αυτό το καλοκαίρι για τον Κετσπάγια, ο οποίος πλαισίωσε τους Καλτσά και Χριστοφή με τους νεοφερμένους Ντέλετιτς, Χριστοδουλόπουλο, Ουάρντα, ενώ ως εξτρέμ μπορεί ν’ αγωνιστεί και ο Αβραάμ.
Συνολικά έξι παίκτες, μισή ντουζίνα λύσεις, για δύο θέσεις, προκειμένου η ομάδα να μπορεί να αντεπεξέλθει σε κάθε αναποδιά και να πάρει παιχνίδι από τα πλάγια, ώστε να γίνει ακόμη πιο απρόβλεπτη και απειλητική.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι και οι έξι προαναφερθέντες είναι κλασικοί παίκτες γραμμής και δεν θα αγωνίζονται εκεί κατ’ ανάγκη και με βαριά καρδιά, όπως π.χ. οι Οκριασβίλι και Μίχα που επιστρατεύτηκαν την περασμένη σεζόν, μολονότι βολεύονταν πολύ περισσότερο στη θέση «10».
