Πέρασαν 47 χρόνια από τη δεύτερη εισβολή του Τούρκου κατακτητή στην Κύπρο και οι ομάδες μας αναφέρονται στη μαύρη επέτειο.
ΑΠΟΕΛ
"Ο Ήλιος της Κύπρου θα καίει τη λαχτάρα της επιστροφής μέχρι την τελική δικαίωση από τις βαρβαρότητες των Τούρκων και οι ήρωες που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας θα έχουν για πάντοτε τη λάμψη του".
ΑΝΟΡΘΩΣΗ
Αμμόχωστος: Βουβή ακόμα, μας περιμένει…
"Σαρανταεφτά τώρα χρόνια, βουβή η άλλοτε πολύβουη, όμορφη κόρη. Του ρολογιού οι δείκτες, σταμάτησαν στις 14 τ’ Αυγούστου το 1974. Η καρδιά της πόλης όμως, πάλλεται ακόμα. Βρίσκει τη δύναμη να κτυπά. Δυνατά, περήφανα. Κάθε χτύπος, κι ένας στίχος στα χείλη των κατοίκων της, που προσωρινά την αποχωρίστηκαν και περιμένουν καρτερικά τη μέρα της Επιστροφής.
Σαν σήμερα, πριν από σαρανταέξι χρόνια, ο δεύτερος Αττίλας προέλαυνε προς την Αμμόχωστο. Οι Τούρκοι, δε σεβάστηκαν και έσπασαν την εκεχειρία, συνεχίζοντας υπό την ανοχή της διεθνούς κοινότητας την εφαρμογή του σχεδίου κατάληψης της μισής Κύπρου, στέλνοντας την Αϊσέ «διακοπές».
Με τους άρρενες Αμμοχωστιανούς να βρίσκονται σε μια μεγάλη πλειοψηφία εκτός της πόλης, επιτηρώντας το θύλακα της Λευκωσίας, το Βαρώσι ήταν ουσιαστικά εύκολη λεία για την πάνοπλη, βάρβαρη, πολεμική μηχανή του Αττίλα. Τα άρματα των Τούρκων σκορπούσαν τον όλεθρο και την καταστροφή, με τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους να παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς, καταφεύγοντας στις ελεύθερες περιοχές για να γλυτώσουν. Καθώς, όσοι δεν έφυγαν, είτε έζησαν βιασμούς και βασανιστήρια, είτε δολοφονήθηκαν άνανδρα από τους Τούρκους στρατιώτες, είτε ακόμα αγνοούνται, σαρανταεφτά χρόνια μετά.
Η φυγή ήταν προσωρινή. Για λίγες μέρες, για μερικές βδομάδες, για κάποια χρόνια. Οι δεκαετίες όμως περνούν και η Λευτεριά δε λέει να έρθει. Η φυγή όμως, παραμένει προσωρινή. Ο πόθος της Επιστροφής, ολοένα και γιγαντώνεται. Το όραμα της επανεγκατάστασης στην πόλη των προγόνων μας συνεχίζει να είναι πρώτη προτεραιότητα για κάθε Αμμοχωστιανό και αυξάνει ανάλογα με τον χρόνο που περνά. Η φλόγα της Βασιλεύουσας, συνεχίζει να καίει τα σωθικά των νέων γενιών, που μεγαλώνουν με το τραγούδι της Αμμοχώστου στα χείλη.
Πρέσβειρα της Αμμοχώστου και θεματοφύλακας του οράματος της Επιστροφής, η Ανόρθωσις Αμμοχώστου. Από κοινού, μαζί με όλα τα προσφυγικά Σωματεία, διεξάγουμε καθημερινό και αδιάκοπο αγώνα να κρατήσουμε αυτή τη φλόγα αναμμένη. Να θυμίζουμε πρώτα στους εαυτούς μας, μετά στους συμπατριώτες μας κι ύστερα σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, πως αυτή η γη δεν είναι δική τους. Με τη βία την πήραν και παράνομα την κρατούν. Όπως ξαφνικά όμως ήρθαν, έτσι απότομα θα φύγουν. Γιατί όπως σημειώνει ο Στρατηγός Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του:
«Κρικέλια δεν έχει η γης, να την πάρει κανείς εις την πλάτη του, ούτε ο δυνατός, ούτε ο αδύνατος».
Η δική μας γη ζει, αναπνέει και περιμένει την απελευθέρωση και την επιστροφή!"
Χρίστος Πουλλαΐδης (Ανόρθωση)
"Σαν σήμερα, αυτή τη σκοτεινή μέρα τον Αύγουστο, πριν 47 χρόνια, Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΣΕΒΑΛΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕ (με τη δύναμη των όπλων) ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΧΩΡΑ!!
47 χρόνια πέρασαν και ακόμα περιμένουμε να γυρίσουμε πίσω στο FAMAGUSTA!
Περιμένουμε δικαιοσύνη!"
ΣΑΛΑΜΙΝΑ
Ακόμα ένας μαύρος Αύγουστος για τους Αμμοχωστιανούς και όλο τον προσφυγικό κόσμο. Ακόμα μια 14η Αυγούστου γροθιά στο στομάχι, αφού έρχεται στη θύμηση μας η μέρα που χάθηκε η πόλη μας. Ακόμα μια μαύρη 14η Αυγούστου που μας βρίσκει μακριά από τη Βασιλεύουσα.
Σαν σήμερα πριν από 47 χρόνια, ο βάρβαρος τούρκικος στρατός, έχοντας βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο «Αττίλας 2», κατέλαβε και την Αμμόχωστο αφήνοντας πίσω πόνο, θάνατο και προσφυγιά.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΝΕΑΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ και όλο το οικοδόμημα του Σωματείου μας, καταδικάζουν με όλες τους τις δυνάμεις το βίαιο ξεριζωμό και την παράνομη κατοχή της πόλης μας και των άλλων εδαφών μας από τον βάναυσο τούρκικο στρατό και την Τουρκία.
Η πόλη μας στέκεται βουβή και μας περιμένει και παρά τη δεδομένη θέληση των Αμμοχωστιανών και όλων των προσφύγων να επιστρέψουν αυτό δεν κατέστη δυνατό. Δυστυχώς τον τελευταίο χρόνο γίναμε μάρτυρες απίστευτων προκλήσεων ανοίγματος μέρους της περίκλειστης πόλης. Αυτό θα πρέπει να σημάνει ακόμα ένα καμπανάκι ότι αν δε γίνουν κινήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις η πόλη μας ίσως αποτελέσει απλά μια ανάμνηση.
Αναγνωρίζοντας την αδιαλλαξία και τις ασήκωτες ευθύνες της Τουρκίας, καλούμε την πολιτική ηγεσία να αναλάβει πρωτοβουλία πριν μπει η ταφόπλακα και στην τελευταία μας ελπίδα. Μια πρωτοβουλία που θα θέσει την Τουρκία προ των ευθυνών της, θα κινητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα αλλά και θα δείξει ότι υπάρχει πραγματική βούληση από την πολιτική ηγεσία για διευθέτηση του προβλήματος. Παράλληλα, στηρίζουμε όλες τις κινήσεις και προσπάθειες του Δήμου Αμμοχώστου για διαφώτιση, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση εντός και εκτός Κύπρου.
Παρόλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια, η ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, ως αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης, ήταν, είναι και θα παραμείνει φορέας αγώνα για απελευθέρωση και επανένωση της Κύπρου. Το Σωματείο μας θα συνεχίζει να εργάζεται ακούραστα μέχρι να δούμε τα ερυθρόλευκα χρώματα της να ζωντανεύουν ξανά στην άδεια Αμμόχωστο!
ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
