Σε συνέντευξή που έδωσε στους «Betarades», πριν από τη συμφωνία με τους «γαλαζοκίτρινους», ο πρωταθλητής Ευρώπης του 2004 αποκάλυψε πως εκείνη η ομάδα της «γαλανόλευκης» μπήκε στο τουρνουά της Πορτογαλίας χωρίς κανένας να έχει στο μυαλό του την ήττα ως πιθανό αποτέλεσμα, αφού κάθε ποδοσφαιριστής ένιωθε ότι εκπροσωπεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό του και αυτό μεταφραζόταν σε πείσμα και αδιάκοπη προσπάθεια σε κάθε παιχνίδι με οποιονδήποτε αντίπαλο.
Την ίδια στιγμή, ο Βρύζας δεν δίστασε να μιλήσει για τη δική του «μαύρη» τριετία, από το 1998 έως το 2001, όταν ουσιαστικά είχε χαθεί από τον χάρτη της Εθνικής Ελλάδας. Όπως παραδέχθηκε, η μετακίνηση στην Περούτζια, σε μια μεγάλη πόλη και σε ένα περιβάλλον με άνεση και καλά χρήματα, λειτούργησε αντίστροφα: «Όταν μου δόθηκαν όλα αυτά, ίσως επαναπαύτηκα και είχα τη χειρότερη περίοδο», σημείωσε, εξηγώντας ότι δεν είχε συγκέντρωση στη δουλειά, δεν μπορούσε να αποδώσει και έφτασε στο σημείο να νιώθει αποτυχημένος, σκεπτόμενος ακόμη και επιστροφή σε μικρή ομάδα της Super League.
Το σημείο καμπής ήρθε όταν η ΑΕΚ τον προσέγγισε για να τον αποκτήσει ως «ελεύθερο», σε μια φάση που ο ίδιος πίστευε ότι η καριέρα του οδεύει προς την καταστροφή και ότι δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμος σε μία ομάδα. Η προοπτική να φορέσει τη φανέλα των «κιτρινόμαυρων», του έδωσε ξανά κίνητρο και ηθικό -παρόλο που δεν έγινε η κίνηση- όπως παραδέχθηκε ο ίδιος στις δηλώσεις. Από εκεί άρχισε να «κτίζει» εκ νέου την ποδοσφαιρική του αυτοπεποίθηση και να επιστρέφει στο επίπεδο που τον οδήγησε τελικά στο Euro 2004.
Τη δεδομένη στιγμή, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του αθλητικού διευθυντή στον ΑΠΟΕΛ, ο Βρύζας μεταφέρει μαζί του αυτή τη διπλή εμπειρία, τη νοοτροπία ομάδας που δεν σκεφτόταν την ήττα ούτε ως σενάριο, και την προσωπική διαδρομή ενός παίκτη που γνώρισε την επανάπαυση, έκανε την αυτοκριτική του και βρήκε τον «δρόμο» του μέσα από τις δυσκολίες.
VIDEO:
