Στα 54 του χρόνια, ο Έλληνας τεχνικός ετοιμάζεται να καθίσει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς πάγκους του ποδοσφαίρου μας, γνωρίζοντας ότι το περιθώριο για λάθη είναι ελάχιστο, αλλά η προοπτική διάκρισης «τεράστια» σε όλα τα επίπεδα.
Η Ξάνθη, η Καβάλα, η Παναχαϊκή, ο Ηρακλής και ο Λεβαδειακός αποτέλεσαν σημαντικούς σταθμούς στην καριέρα του, όμως καμία από αυτές τις ομάδες δεν μπορεί να συγκριθεί σε μέγεθος, πίεση και στόχους με τον ΑΠΟΕΛ. Η επιλογή του ΑΠΟΕΛ να στραφεί στον Παπαδόπουλο συνδέεται και με το προπονητικό του προφίλ. Πρόκειται για έναν τεχνικό που προσπαθεί να κατεβάζει ομάδες με θελκτικό, επιθετικό ποδόσφαιρο, με έμφαση στην οργάνωση, στην ένταση και στη σωστή αξιοποίηση των διαθέσιμων εργαλείων, ωστόσο, παρά τις καλές εντυπώσεις που άφησαν κατά καιρούς οι ομάδες του, ο ίδιος δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να μετουσιώσει τη δουλειά του σε τίτλους.
Το μοναδικό τρόπαιο που κοσμεί το βιογραφικό του είναι το πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας με τον ΟΦΗ, επίτευγμα μεν σημαντικό, αλλά σαφώς διαφορετικό από το να διεκδικείς και να κατακτάς τίτλους σε πρώτο πλάνο. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΑΠΟΕΛ μοιάζει με μια μοναδική ευκαιρία για τον Παπαδόπουλο και τους συνεργάτες του. Παρά τις δεδομένες οικονομικές δυσκολίες και τα ζητήματα εξορθολογισμού που έχει να διαχειριστεί ο σύλλογος, οι «γαλαζοκίτρινοι» παραμένουν μια ομάδα που κάθε σεζόν ξεκινά με τον πήχη τοποθετημένο ψηλά, πρωτάθλημα, κύπελλο και ευρωπαϊκή υπέρβαση, παρόλο που τη φετινή σεζόν θα υπάρχουν μόνο οι εγχώριες διοργανώσεις στο πρόγραμμα.
Αν ο Έλληνας προπονητής καταφέρει να επιβιώσει στην πίεση, να «διαβάσει» σωστά το ρόστερ και να το ενισχύσει στοχευμένα, τότε για πρώτη φορά στην καριέρα του θα έχει μπροστά του ρεαλιστική προοπτική να «σηκώσει» ένα σπουδαίο τρόπαιο. Αν το πετύχει στον ΑΠΟΕΛ, θα μιλάμε για ένα κομβικό σημείο, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για την επόμενη μέρα του συλλόγου, ο οποίος αναζητάει την επανεκκίνηση του.
